Poprzednio w „Hiszpańskiej księżniczce”...
- Moja oblubienica wypłynęła? - Tak.
Jest zarozumiała i rozpieszczona.
- Królewskie cechy. - Nie lubię jej.
Przywozi ze sobą potęgę i bogactwo Hiszpanii.
W listach byłeś troskliwszy.
Ty też pisałaś?
Mówią mi Harry. Cieszę się, że chcesz całować moją szyję.
Myślała, że pisze do ciebie.
- Co z tego? - Harry zazdrości, że będziesz królem.
Słono za ciebie zapłaciliśmy. Nikt nie może stanąć na drodze Artura do tronu.
Zabierz łapy!
- Nie chodź sama. To źle widziane. - Masz mnie chronić.
Zrobię wszystko dla synów.
Córa Hiszpanii, żona księcia Artura. A wkrótce królowa Anglii.
HISZPAŃSKA KSIĘŻNICZKA
NA MOTYWACH POWIEŚCI PHILIPPY GREGORY
WYSTĘPUJĄ
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Księżna Walii.
Boisz się?
Spytałam kiedyś matkę, dlaczego nie boję się swojego przeznaczenia.
Powiedziała, że równie dobrze mogę bać się swojego odbicia w lustrze.
Nie ma strachu. Nasz ślub przyniósł pokój.
Na południu. Ale w Szkocji...
Najeżdżają granice.
Łupią i mordują, biednych i bogatych. Wyrżnij ich.
Ojciec ma lepszą karę w zanadrzu. Wyśle tam Harry'ego.
Ożeni się z jakąś Morag czy Mordiną.
Przepraszam. Zabolało?
Spokojnie. Spokojnie, Arturze.
Jestem spokojny.
Mogę... cię dotknąć?
Niemiłe ci to?
Nie popędzaj mnie jak ogiera!
Śpijmy.
Jak sobie życzysz, panie.
Cieszę się, że chcesz całować moją szyję.
Mówisz przez sen. Po hiszpańsku.
Szkoda. Chciałabym śnić po angielsku.
Trzeba było mnie obudzić.
Dzisiejszy bal jest na cześć Jana z Gandawy.
To pomysł ojca. Chce uczcić nasz rodowód.
Uprzedzam, że będziemy tańczyć.
Nauczę cię pawany.
Angielskie tańce.
Ktoś z ich rady powiedział,
że powinnam poznać księcia Rotesczer.
Rotes...
- Rotesczar. - Czar.
- Ma ziemie. - Jak oni wszyscy.
„Trochę ziemi tu, trochę tam”.
Za to nie wszyscy mają żony.
Dzień dobry, bracie!
Sunt tibi bene? Jak mówią benedyktyni.
Czy możesz mieć udaną noc jako mnich w celibacie?
Odejdź, bracie.
Martwię się, że jej nie podołałeś.
Jak to mówił Sokrates?
Jeśli ujeżdżacze ogniste rumaki potrafią ujarzmić,
to wszystko inne przyjdzie im z łatwością.
Czy ujarzmiłeś swoją iberyjską klacz?
Panowie... Dziś w nocy byłem w Hiszpanii.
Pośpieszcie się!
Roso?
Rozpal nowy ogień.
W nocy płonął tak żywo...
Nie chciał zgasnąć.
Szybko!
Przynieś mi olejek rozmarynowy.
Tak, pani.
Witaj, egzotyczna służko.
Infantka czeka.
Jej Wysokość matka króla wydała dekret,
że szlachcice tacy jak ja winni być przedstawieni damom dworu Infantki.
- Jej Wysokość wybierze dla mnie męża. - Nie.
To zadanie Lady Margaret, matki króla. Nie ma na tym dworze ślubów bez jej zgody.
Damy Infantki wyjdą za wysoko postawionych Tudorów
albo zostaną odesłane.
Sama wybiorę sobie męża.
Wybacz, panie, ale spośród mężczyzn, nie chłopców.
Dopilnuj, aby Artur dbał o nadane mu ziemie.
Zamek Ludlow to teraz jego siedziba.
Dbanie o tę posiadłość należy do księcia Walii.
Oczywiście. Ruszamy jutro.
Unikasz księżnej Katarzyny. Dlaczego?
Nie unikam jej, pani.
Oczekuję, że ty lub sir Richard będziecie zdawać mi relację
z tego, jak wiedzie się parze książęcej.
Z pewnością masz pani inne metody śledzenia jej.
Dziewczyna ma proste zadanie: zajść w ciążę.
Dopilnuj, aby otoczenie jej w tym sprzyjało.
I powiadom mnie, gdy to nastąpi.
Zmusimy Hiszpanów do przysłania reszty wiana, gdy...
Dziecko będzie spodziewać się dziecka.
Mam czujne oko, lady Pole.
Śledzę krzątaninę i szepty w korytarzach.
Szepczesz w korytarzach?
O czym miałabym szeptać?
Nowożeńcy zdają się wypoczęci.
Względnie.
Ciężko pracują dla Anglii.
Zebraliśmy się tutaj, aby uczcić pierwszy dzień sojuszu
między królestwami Anglii i Hiszpanii.
Patrząc na tych dwoje, patrzymy na przyszłość monarchii.
Czekamy na potomków.
Arturze, Katarzyno.
Oboje wywodzicie się od pierwszego księcia Lancaster,
Jana z Gandawy.
Anglia i Hiszpania zjednoczone... przez was.
Szkoci nadciągają, Wasza Wysokość.
Jeśli wiatr się zmieni, a ty nie drgniesz, będziesz tu tkwił na wieki.
Biedaczka. W pościeli z moim mizernym bratem.
Co ty na to, kapelanie?
Och Harry... Niewiele się zmieniłeś od lat szkolnych.
Czy to wina światła, czy ona wygląda dziś wyjątkowo pospolicie?
Nie znam tego tańca.
To galiarda.
Bóg doprowadził do szczęśliwego zakończenia.
Bóg i król. I ty, pani.
Czy każde twoje słowo to nagana?
Czy każde twoje słowo to groźba?
Nic nie wiem o spiskach przeciw Anglii.
Nie umiem.
Pani.
To jak pawana. Pięciokrok i kadencja.
Lady Pole?
Lady Pole!
Błagam o przebaczenie mi tego, co uczyniono w moim imieniu.
Zdaję się na twoje miłosierdzie. Nie wiedziałam.
Nie mogę o tym mówić.
Wstań!
Jestem tu, bo niewinny człowiek został stracony.
Twój brat Edward był niewinny.
Ja też byłam wtedy dzieckiem.
Bardzo mi przykro. Bardzo przykro.
Zostaw ją, bracie. Jesteś pijany.
Ohydni poganie! Chcecie zbrukać ten dzień!
To goście, jaśnie pani.
Witajcie, panowie.
Dlaczego patrzą na mnie?
Kto nauczył cię grać na vihueli?
Od wielu ludzi nauczyłem się... wielu rzeczy.
Kochasz mnie?
Kocham.
Odwagi, dziecko.
A więc postanowione.
Wyślę posłańca do Edynburga. Powiadomi króla o traktacie.
Czy ona go zadowoli?
Jest młoda. Będzie zadowolony.
Meg, znasz tych panów. Przybyli od króla Jakuba.
Szkockie zbiry.
Plądrują nasz kraj i mordują ludzi.
William Dunbar to największy szkocki poeta.
I sprawny ambasador.
Zawarliśmy z królem Jakubem pokój, który położy kres niezgodzie.
Pokój przypieczętowany waszym ślubem.
Tak po prostu?
Po prostu?
Nasze kraje toczyły wojnę przez dwieście lat.
Wiedziałaś, że wydamy cię za mąż.
Dar... dobrej woli.
Stój!
Dzika dziewczyna dla dzikiego kraju.
Meg!
Traktat ze Szkocją przetapia miecz na obrączkę.
Rzucacie moje ciało staremu królowi na pożarcie.
Katarzyna zabiłaby ich gołymi rękami.
Miałaś zły dzień. Czy to przez Harry'ego?
Nie prosiłam twojego brata o listy
i nie wiedziałam, że do niego piszę.
Byłam głupia i dałam się zwieść.
Możemy o tym zapomnieć?
Listy spłonęły.
Wiem już, ile kosztował nasz ślub.
Twój kuzyn, Edward Warwick, został stracony...
- Nie mów o tym. - Aby nie stał nam na drodze.
- Na żądanie twojej matki. - Winisz moją? To dzieło twojej!
To dlatego nie możesz mnie dotknąć?
Gdy zamieszkamy w Ludlow, zaczniesz wypełniać swoje powinności.
Próbuję zrobić to teraz.
Nie pozwalasz mi.
Dziś będę spał sam.
Czy mam ostrzec moje damy, czym jest życie u boku Tudora?
Zimno i wilgoć tłumią wszelkie pragnienie i radość?
Widziałam rzeczy,
których ty w swoim mrocznym, małym kraju nie mógłbyś nawet wymarzyć.
Jestem córką największych monarchów tego świata.
Jeśli wypowiesz mi wojnę, pokonam cię.
Być może już to zrobiłaś.
Meg!
Nakazano mi pożegnać się z tobą. Wolałabym z tobą jechać.
Podobno poty wróciły. Mam nadzieję, że umrę.
Pożegnajmy się, jak należy. Jesteśmy teraz siostrami.
Dziwne. Wiedziałaś o swoim ślubie od dzieciństwa.
Mama opowiadała mi o Anglii, odkąd byłam taka mała.
Myślałam, że to zwykłe bajki,
ale ona przygotowywała moje serce na ten kraj.
I chociaż jest nowy i dziwny, wydaje się mój.
Taki prezent dostałam od matki. Pragnęłam go.
Nie ogarnia cię nigdy zwątpienie?
Cokolwiek spotyka cię w tym życiu, musisz fija
- zapewnić sobie miejsce w niebie.
A jeśli nie chcesz miejsca, które wybierają ci inni?
Wybierz je sobie sama... siostro.
Ten blady kwiatuszek zostanie królem Anglii.
A głupia Meg - królową Szkocji.
Kochanie, masz serce lwa i duszę poety.
Bóg hojnie cię obdarzył. Ma względem ciebie wielkie plany.
Meg!
Czy Szkoci przypadli ci do gustu? Nauczyli cię rzutu kłodą?
Ignoruj go.
I daj Szkotom popalić.
Co będziemy robić w Ludlow?
Najlepiej nauczyć się rządzenia krajem poprzez rządzenie księstwem.
Matka króla wydała wiele poleceń, jak zapełnić twoje dni, pani.
Noce zapełnisz sobie sama.
Grami? Byle nie pasjansem.
Co mu powiedziałaś?
ZAMEK LUDLOW NA GRANICY Z WALIĄ
W żadnej z baśni nie było mowy o tym okropnym angielskim świetle.
Zmieńmy je. Może rozjaśni serce księcia.
Kto wygrywa?
Drzewo.
Coś sobie uświadomiłem.
Widziałem jej portret, ale ona mojego nie.
Jesteś najsłodszy na świecie.
Robiłaś nam tak w dzieciństwie.
To nie ja. To Teddy.
Nie martw się.
Sama zmagałam się z Katarzyną.
Potem zrozumiałam, że ona też musi panikować.
Po prostu lepiej ukrywa swój strach.
Poza tym Teddy chyba ją lubi.
Jak to?
Jest zawsze blisko.
Gdyby tu był, wszyscy gralibyśmy w lisa i gęsi.
Arturze...
Ciociu...
Matka prosiła, aby donosił na ciebie.
Oczywiście.
Twoi rodzice widzą spiski za granicą i na dworze.
Ale my tutaj mamy szansę na szczęście.
Powinienem się wyspowiadać.
To nie kościół. Proszę.
Usiądź.
Boisz się... bo mnie nie znasz.
Musisz zrozumieć, kim jestem.
Twoją żoną, tak. Ale też hiszpańską infantką.
- Wiem. - A jednak nie wiesz.
Dorastałam wśród chrześcijan.
Jesteśmy katolikami i całą Hiszpanię uczyniliśmy katolicką...
ale mamy też inną stronę.
Nie w wierze, lecz w kulturze.
Jemy przy niskich stołach.
Modlimy się przed posiłkiem, ale mieszkamy w pokojach wysadzanych klejnotami
Andaluzji i Etiopii.
Wyznaję wiarę katolicką, ale szanuję piękno islamu.
Chcę, byś znał mnie z obu stron.
Opowiedz mi więcej o swoim domu.
O Alhambrze?
Pierwsze pomieszczenie...
jest małe niczym dom kupca...
- Mówiono mi o przepychu. - Czekaj.
Następnie przechodzisz do Złotej Komnaty.
Gdy byłam mała, wydawała mi się wielka niczym nieboskłon.
Nie pamiętam czasu sprzed zaręczyn.
Oboje byliśmy małymi dziećmi, a teraz?
Spójrz na nas.
Nasz los jest w naszych rękach.
Mamy czas... aby poznać się na wszelkie sposoby.
Przyrzekam pychą się nie unosić.
Prawdę jedynie mówić i słowa danego dotrzymywać.
Stawać w obronie tych, którzy obronić się nie mogą. Czcić i szanować niewiasty.
Być wiernym w miłości i lojalnym w przyjaźni.
Hojnym wobec biednych i potrzebujących pomocy.
Król Artur.
Ty zatem jesteś Ginewrą.
A Westminster to Camelot!
Czemu nie? Kto nam przeszkodzi?
Okrągły Stół...
Stafford, Wiltshire i Suffolk będą musieli przy nim usiąść.
Koniec spisków. Sprawiedliwe podatki!
Jest do czego dążyć. Razem.
- Pani babko? - Spójrz. Coś pięknego.
To strona z mojego przekładu De Imitatione Christi.
Caxton wydrukował ją dla mnie.
Wspierałam go, gdy zaczynał.
Pani babko, mój ojciec popełnia błąd.
Jakich podwładnych ma król Jakub?
Są tu od czterech miesięcy i nigdy nie trzeźwieją.
Meg... Wiesz, co mnie w tym zachwyca?
Myśl ułożona na stronie.
Ułożone życie może być równie piękne.
Powinnaś być wdzięczna. Inni o nim marzą.
Gapią się na mężatki na dworze. Dotykają ich.
Nazywają mnie rybką. Rybką, którą złowił ich król.
Gdzie godność naszego rodu?
Jeden z nich oddał mocz przez kaplicą. Król modli się w niej każdego dnia!
Czy tak nas widzą? Nasz pałac to dla nich targowisko?
Czy król Henryk może posłać córkę takim ludziom?
Dla pokoju? Tak.
Słono płacicie tym zbirom, żeby mnie zabrali!
To nie twoja sprawa.
Król Jakub jest stary!
Nie aż tak.
Jest stary i umrze, być może tej zimy.
Kto nastąpi po nim?
Zwolennik pokoju? Czy starej dobrej wojny?
Beczy. Może wydawać się, że mówi rozumnie, ale to beczenie.
Dlaczego płacimy sto tysięcy koron królowi, który stoi nad grobem?
Za pokój!
Meg nie dostanie wiana, jeśli Hiszpanie nie spłacą Katarzyny.
Zrobią to. Dali słowo.
Odwołajmy ślub i poczekajmy na to.
Tomaszu? Co myślisz?
Wybacz, panie, ale pieniądze z Hiszpanii nie płyną,
więc być może należy zmienić kurs.
Szkoci nie wypowiedzą wojny, gdy za sojusznika mamy królową Izabelę.
Skarbiec jest pusty.
Pokój ze Szkocją przetrwa bez kosztownego ślubu.
Musi przetrwać.
Przynajmniej chwilowo.
Co to?
Nic takiego...
Czytałem poetów i Tomasza z Akwinu, ale nie mam ich talentu.
Bardzo piękne.
Inni piszą piękniej.
Inni nie zdobyli mojej ręki.
Spacerują, grają...
Nic tylko...
Znaleźli miłość?
Coś na pewno.
Ja też.
Ty znalazłaś hańbę. To musi się skończyć.
E? Jestem Cyganką. Przybyliśmy ze Wschodu...
Wiem.
Kierujemy się miłością i...
Jak będzie deseo?
- Pożądanie. - Kierujemy się miłością i pożądaniem.
Ślub ma nam zapewnić bezpieczną przyszłość.
Przyjechałyśmy być damami dworu.
Wyjdziemy za Tudorów albo odeślą nas do Hiszpanii.
Tak. Nie do nas należy wybór.
Tudor i kropka.
Wyjdziesz za Charliego Brandona?
Nie. Za kogoś innego.
Najpierw zhańbisz się z kusznikiem?
Skąd. Nie mów tak.
I skończ z nierządem.
Nie nazywaj tego tak.
Skończ igraszki ze Staffordem, bo nie znajdziesz kandydata na męża.
Nie spotkam się z nim.
Przyrzekam na honor mojej rodziny.
Jesteś chora.
To tylko gorączka.
Nie zostanę tu.
Nie mogę zarazić Infantki.
Lino!
Co ci jest? Słyszysz?
Idziemy.
Wybacz.
Co jej robisz?
Umrze?
Przepraszam, ale muszę cię schłodzić.
Spokojnie. Jestem przy tobie.
Lino, myśl o domu.
Boję się. Kto mówi?
Dorastałem w górach, w Mesecie.
Moja rodzina żyła z uprawy korka.
Wuj uczył mnie muzyki.
Grał pięknie, ale musiał sprzedać swoja vihuelę.
Byliśmy tak biedni, że nawet mnie sprzedano. Do wojska.
Teraz mnie znasz.
Spokojnie. Będzie dobrze.
Gdzie moje damy? Lina?
Rosa?
Nie rozumiem, dlaczego nie mogę się z nim zobaczyć!
- Arturze? - Nie podchodź bliżej.
Nie wolno.
Co to za choroba?
Więcej ognia. Musi się wypocić.
Dokąd? Dlaczego opuszcza księcia?
Przygotowuje napar. Nie zaniedba go.
Zostaję.
Nie możesz. To poty.
Tysiące zmarły, gdy armia przyniosła je do Anglii.
Spokojnie.
Wkrótce po was przyjadę.
Wieści z Ludlow.
Jakie?
Wezwę jeźdźców. Przed nami długa droga.
Wiem, jak bardzo go kochasz. Ja staram się go kochać.
Wiem, że chcesz zostać królową.
Nadal źle o mnie myślisz.
Nie. To nie twoja wina. Tak cię wychowano.
Widziałam w życiu zbyt wiele ambicji. Moi bliscy padają jej ofiarą.
Lady Pole...
Maggie.
Pomódl się ze mną.
Nie możesz ryzykować, pani. To zbyt niebezpieczne.
Katarzyno, nie!
Wyjdźcie! Zostawcie mnie z mężem.
Odejdź.
Co mogę zrobić?
Czego chcesz?
Chcę...
żyć.
Twój ojciec przyjedzie. Na pewno.
Przepraszam.
Odeślą cię do Hiszpanii.
Śniłem o Camelocie.
Teddy był rycerzem Okrągłego Stołu.
Przygotował miejsce dla mnie.
Tylko nie Artur, proszę...
Zabierzemy ciało do Londynu. Tam spocznie jego serce.
Znalazł... szczęście u twego boku.
Tak sądzę, Wasza Wysokość.
Wrócisz z nami do Westminsteru.
Zobaczymy, czy jesteś przy nadziei.
Módlmy się o to.
Lubił miód. Podamy chleb z miodem po pogrzebie.
Maggie...
Mówiłam, że tak będzie.
Gdy posłałaś na szafot Teddy'ego i własnego brata.
Wiedziałam, że klątwa Tudorów dosięgnie twoich dzieci.
Gdzie jego przyszłość? Urodzić się w tej rodzinie...
Dość.
Może jednak macie wrogów.
Rosa mówi, że czuwałeś przy mnie dzień i noc.
Nie całą noc. Muszę spać, by zachować urodę.
Uratowałeś mi życie.
Za fatygę.
Sama je uratowałaś, pani.
A skoro Infantka nie zostanie królową Anglii,
przyda ci się ten pieniądz.
Wasza Wysokość.
Wybacz mi, pani.
Mówią, że zachorowałaś.
Już mi lepiej.
Cieszę się.
Przykro mi z powodu twojej straty, pani.
Miał plany... marzenia...
Rano ruszamy do Londynu.
Wzywałaś mnie, pani babko?
Pakt z Hiszpanią się zmienia. Nie wiemy jeszcze jak.
Bóg zwraca nasze twarze ku północy. Delikatnie, acz stanowczo.
Potrzebujemy Szkocji bardziej niż kiedykolwiek.
Co z nią teraz będzie?
Jest mi to obojętne.
NIEKTÓRE WYDARZENIA I POSTACI ZOSTAŁY ZMIENIONE
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Joanna Kalińska